Prevencija narkomanije 

 

 

                                                                   

 

Prevencija narkomanije predstavlja organizovan sistem mjera i aktivnosti kojima se država, njeni organi ali i svi građani u društvu, suprotstavljaju ovom društvenom problemu. Prevencija zauzima primarno mjesto u borbi protiv narkomanije. Ona predstavlja jedan sveobuhvatan sistem kontrole i prevaspitanja, kojim se nastoje spriječiti nepovoljni uzroci, njihovo neposredno dejstvo na pojedinca i društvene grupe kod kojih postoji veća mogućnost zavisnosti od droga, s obzirom na obilježja njihovog društvenog statusa, uzrasta i drugih sociopsiholoških obiljeležja. Prevencija podrazumjeva i potpuniji razvoj društvene brige o djeci i njihovom razvoju i socijalizaciji, ali takođe i blagovremeno otklanjanje već ispoljenih teškoća socijalizacije.

Harm reduction se odnosi na mjere kojima je cilj smanjivanje štete povezane s upotrebom droga, a koje ne zahtijevaju nužno smanjenje konzumacije." 
Alex Wodak, 1994, Australija.

Harm reduction pristup (pristup smanjenja štete) zalaže se za realnu procjenu štete koja može nastati za pojedinca i društvo, s obzirom na sve aspekte upotrebe droge. Razumljivo je da ovakav koncept može izgledati kontroverzno u društvu, u kojemu prevladava militaristički pristup rata protiv droge. Zapadna društva su se s harm reductionom počela susretati krajem šezdesetih godina prošloga vijeka i do danas je već učinjeno mnogo toga na integrisanju tog pristupa u službenu politiku prema drogama većine zapadnih zemalja.

ŠTA JE RESOCIJALIZACIJA?

Socijalizacija je proces normalnog prilagođavanja čovjeka društvenoj sredini. U zavisnosti od stepena razvoja društva, ona ima specifične etičke, običajne, društveno ekonomske, kulturne, socijalne, pravne i druge karakteristike. Čovjek aktivno učestvuje u formiranju normi i odnosa ali se i sam njima prilagođava.

Termin resocijalizacija potiče od latinske riječi resotialisatio a ona je sastavljena od dvije riječi: re što znači ponovo i sotialisatio što znači podruštvljavanje. Resocijalizacija prema tome označava ponovno podruštvljavanje čovjeka.

 

 

Bolest ili povrede privremeno ili trajno mijenjaju čovjekov integritet u fizičkom, funkcionalnom i psihičkom smislu. Između zavisnika i sredine dolazi do uspostavljanja posebnih odnosa. Zbog liječenja i rehabilitacije lice se izdvaja iz porodice i sredine u kojoj je živjelo i radilo i u kojoj su postojali međusobni odnosi. Kada zbog težine bolesti i povrede nema potpunog oporavka dolazi do invalidnosti različitog stepena i to uslovljava poremećaj izgradjenih odnosa.